بنده ی خوب خدا
یه روز حضرت موسی به خداوند متعال عرض کرد : من دلم میخواد یکی از اون بندگان خوبت رو ببینم . خطاب اومد : برو تو صحرا . اونجا مردی هست داره کشاورزی میکنه . او از خوبان درگاه ماست . حضرت اومد دید یه مردی هست داره بیل میزنه و کار میکنه . حضرت تعجب کرد که او چطور به درجه ای رسیده که خداوند میفرماید از خوبان ماست . از جبرئیل پرسید . جبرئیل عرض کرد : الان خداوند بلائی بر او نازل میکند ببین او چی کار میکنه . بلایی نازل شد که آن مرد در یک لحظه هر دو چشمش رو از دست داد . فورا نشست . بیلش رو هم گذاشت جلوی روش . گفت : مولای من تا تو مرا بینا می پسندیدی من داشتن چشم را دوست می داشتم . حال که تو مرا کور می پسندی من کوری را بیش از بینایی دوست دارم . حضرت دید این مرد به مقام رضا رسیده . رو کرد به آن مرد و فرمود : ای مرد من پیغمبرم و مستجاب الدعوه . میخوای دعا کنم خدا چشاتو بهت برگردونه . گفت : نه . حضرت فرمود : چرا ؟ گفت :
آنچه مولای من برای من اختیار کرده بیشتر دوست دارم تا آنچه را که خودم برای خودم بخواهم .
اگر ما به هنگام نماز خواندن این را در نظر داشته باشیم که ما در محضر و جلوی الله قرار گرفتهایم و الله ما را میبیند و چنانچه بیادبیای از ما سر بزند و خیالمان به این طرف و آن طرف برود، خداوند از ما ناراض میشود سبب جمع شدن حواس در نماز میشود. 
ادق بن حضرت محمد باقر رضی الله عنهما میگوید: تعجب میکنم از کسانی که به پنج چیز مبتلا هستند چهطور از پنج چیز غافلاند:
من سامان مدير وبلاگ،24 ساله از خواف سعي در بیان مسایل دینی اهل سنت دارم .